Bölüm 14

Raul: şiştt.. sakin ol….titriyorsun yine…kalbinin atışını buradan duyabiliyorum…

Ana MAria: Raul…cehennem gibi bir sabaha uyandım…babam bir canavara dönüşmüştü sanki..

Raul: Gel otur… (sakinleşmesi için bir bardak su getirir)…anlat bakalım…

Ana Maria: sabah odama geldi…(anlatır)….bende lavobaya gidiyorum diye kaçtım

Raul: İyiki buraya gelmişsin…senin burada olduğunu hayatta düşünemezler..

Ana Maria: Bu akşam nişan olacakmış (halen ağlıordur)

Raul: Sanmıyorum…

Ana Maria: Bavullar var…bir yeremi gidiyorsunuz??

Raul: Cristobal geldi arkadaşıyla beraber..onların eşyaları daha yerleştiremeden Elena onları dışarı çıkardı

Ana Maria:Zaten bir sürü sorunun var bir de ben…

Raul: Bak Ana Maria..sen bunu söylemedin bende duymadım..Tamam mı??....Yok öyle bir şey..



---------------------------------------


Enrique: Belki eve gitmiştir..ayrılalım ben eve gideyim sende akşam için git hazırlan..

Arturo: Peki..( Ancak Arturo arabayı kullanırken alkol almaya başlar bir anlık dikkatsizliğine gelir ve arabasının hakimiyetini kaybederek ağaca çarpar)

Mendoza Malikanesi

Enrique: Ana Maria!!!!!!!!!

Soledad: Yine ne oldu?

Enrique: Yok Soledad…yine ortadan kayboldu bu kız..



Raul’un Evi

Raul: Ne yapmayı düşünüyorsun?

Ana Maria: Bilmiyorum…beklide bu ülkeye hiç dönmemeliydim..

Raul: yoooo…öyle düşünme sonra nasıl karşılaşacaktık…

Ana Maria: Bilmiyorum…bilmiyorum Raul…

Raul: Kötü gözüküyorsun biraz uyu istersen..

Ana Maria: Teşekkürler ama gerek yok..hem çocukların gelecek…yanlış anlasınlar istemem..en iyisi benim gitmem…

Raul: Hayır..bu halde olmaz…bak onlardan çekinmene gerek yok..Ama illaki böyle bir duygu hakimse sende burada yatmazsın benim odama geç..onlar zaten akşama kadar gelmezler..

Ana Maria: Raul gerek…

Raul: haaa…itiraz yok..odama geç dememin nedeni senin rahatlığın için..Evim çok büyük değil malum diğer odalarda çocukların…Bu arada için rahat olsun sana bir şey yapmam..

Ana Maria : ( gülümser) sana güveniyorum ve ayrıca senden korkmuyorum ( bak şimdi ya böyle bir adama bunlar denirmi bu kızda az değil yangına körükle gidiyor)….peki dediğin gibi olsun..



Raul: Şimdilik uyu bakalım…belki (ben demedimmi )

Ana Maria: Uslu ol Raul..şimdilik beklisi yok…anlaştık mı??

Raul: (dudaklarını büzer) Ben bir şeymi dedim…ıhhhh ..senden korkmuyorum diyince





Mendoza Malikanesi

Kapı çalınır gelen Manuel ve Luciana dır..Otururlar…

Luciana: Anne..baba..büyükanne…çok önemli bir haberim var..Ana Maria nerede oda gelsin..

Soledad: Evde değil kızım…

Manuel: Çok ama çok güzel bir haber…

Enrique: Kızım….yoksa????

Luciana: Evet baba…Büyükbaba oluyorsun…

Herkes çok sevinir…

Enrique: Tebrikler kızım…ve senide tebrik ederim Manuel…

Manuel: Teşekkür ederim

Soledad: Bebeğim..tebrikler..

Rosario: Çocuklar bende tebrik ederim..

Luciana: Ehh Ana Maria nerede?

Herkes birbirine bakar


Birkaç saat sonra

Raul’un Evi

Ana Maria uyanır ve salona geçer..Raul hafif bir müzik dinlemektedir..ve elinde de bir kadeh şarap vardır..Pencereden dışarıyı seyretmektedir…Ana Maria Raul’un gözlerinin yaşlı olduğunu fark eder..Usulca yaklaşır yanına ve yanağına öpücük kondurur..

Raul: Uyandı mı üzgün ve güzel bayan..

Ana Maria: Evet…çocuklar??

Raul: Gelmediler daha…(Bu arada eliyle gözlerindeki yaşları silmektedir…Ana Maria elini tutar ve çeker..Raul’un de daha önce ona yaptığı şeyi bu sefer o yapar…Raul’un gözyaşlarını Ana Maria siler)

Ana Maria: Ne oldu Raul? ..Hep sen..sen fırtınalarda beni sardın sarmaladın..senin bir sorunun var ve söylemiyorsun!!!

Raul: Yoooo

Ana Maria: Raul…lütfen …(elinden tutup koltuğa otutturur ve kendiside yanına oturur) ..Dinliyorum…



Raul: (Başta anlatmaya yanaşmaz ama sonra Ana Maria’dan kurtulamayacağını anlar) Şu telefonla ilgili dün ve daha öncede gelen..

Ana Maria: Eeee ne olmuş?

Raul: Geçmişten Ana Maria…Geç kalınmışbir geçmişten gelen telefon…

14.Bölüm Sonu